Een groot feest

De boeven zijn onaantastbaar. Ze weten het en vieren het. En iedereen mag meedelen. We krijgen dit WK spectaculaire wedstrijden, schitterende doelpunten en onverwachte uitslagen. De toeschouwer zal op het puntje van de stoel zitten. Journalisten en televisiegasten versterken het gevoel. De boeven hebben een groot buffet ingericht op het marktplein, kreeft en champagne, aan niets ontbreekt het. Het volk schuift aan, raakt dronken van vreugde.

Ondertussen worden er zaken gedaan. Marokko tegen Iran. Zes doelpunten, zeven doelpunten, leuk, flitsend, exotisch, maar Marokko moet wel winnen. Niet alleen omdat het nu eenmaal lucratiever was om het WK van 2026 aan de Verenigde Staten van Noord en Midden Amerika te verkopen, maar ook omdat Marokko tweede moet worden in de groep. De wedstrijd zal anders aflopen dan in mijn visioen. Ik zag ze over een oneindig verlaten veld heen en weer rennen. Het veld is zo groot dat het doel aan de overkant verdwijnt in de luchttrillingen. We krijgen close-ups te zien van spelers, de ogen samengeknepen tegen de zon, een vlieg landt op het voorhoofd, hoog boven hen cirkelen de aasgieren. Veertig jaar geleden werden kinderen het veld opgestuurd. Er lagen mijnen. De herinnering hangt nog over de vlakte. Bij iedere aanval lijkt het vijandelijke doel verder weg. De spelers hebben niet door dat hun kameraden een voor een verdwijnen. Martelaren voor het voetbal, de wedstrijd vindt plaats in hun dromen. Marokko mag links aansluiten.

Van mij mag Uruguay iedere vier jaar tot in de finale komen. In een parallel leven woon ik in Montevideo, spreek de taal van de notaris en van de bareigenaar, van de journalist en de krantebezorger, en behoor ik tot een vaste groep van mannen die de wedstrijden van Nacional bezoekt en in koffiehuizen, restaurants en op het plein met praten over voetbal de tijd naar de volgende wedstrijd overbrugt. Maar helaas. Uruguay is een klein land waar om de zoveel tijd een waarlijk grote voetballer wordt geboren. Denemarken heeft meer inwoners. Vanmiddag tegen Egypte is het de bedoeling dat het Afrikaans land er goed uit ziet. Vier of vijf doelpunten, en niet raar opkijken als Egypte met 3-2 wint. Mo moet tenslotte voor goed geld worden verkocht aan club, adverteerders en mediabedrijven. Rusland wordt eerste in de groep na een glansrijke overwinning op Egypte. Geduchte tegenstander dat Egypte.

Maar dan in Spanje, daar werd de voorzitter van de bond zo woedend dat hij de coach ontsloeg. Als je dat gedrag naar een wedstrijd vertaalt dan heb je te maken met de aanvoerder van een elftal die de scheidsrechter van woede in het gezicht spuugt.  Ziehier mijn koude oorlog uitleg. Het doel is om de EU te ontwrichten. Spanje is een land met grote regionale tegenstellingen. In een recent verleden was dat de oorzaak van het voortdurende falen van het Spaans elftal. Hoe wakker je die discussies weer aan? Door een volstrekt onlogische impulsieve daad te orkestreren. De enige kans voor het Spaans elftal is het leiderschap van Ramos te accepteren. Maar Ramos is impulsief en zijn enige logica is die van het winnen ten koste van alles. Doodschop voor Ronaldo die als gevolg daarvan uit het toernooi verdwijnt, Ramos exemplarisch geschorst voor vijf wedstrijden, daarmee is Plan B voor Rusland zeker gesteld.

Ga ik kijken? Misschien.

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in WK 2018 en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s