De Verveelgroep

De Italiaanse publieke omroep toont niet alle achtenveertig wedstrijden uit de voorronde. Zwitserland-Ecuador en Argentinië-Bosnië/Herzegovina werden minder interessant bevonden (vooraf) dan Frankrijk-Honduras. Vreemd maar waar. Uiteindelijk bleken alle drie de wedstrijden behoorlijk vervelend.

Zwiecu probeerde ik op de laptop te kijken. De Fifa heeft echter een hele vloot dronen rond de piratensatelieten cirkelen en schoot de ene illegale stream na de andere uit de lucht. De enige die aan dit computerspel ontsnapte was een Arabische zender. Nu ben ik net iets te veel racist om het opgewonden geklepper van een Arabische reporter aan te horen, uit een land bovendien waar het voetbal eenzelfde plaats inneemt als een vijf liter fles Chanel die op een hoogglansvliegveld is gekocht. Ik kwam uiteindelijk terecht bij een zender met een behoorlijk troebele beeldkwaliteit van het niveau maanlanding. Het gaf me wel voor het eerst het gevoel dat de wedstrijden aan de andere kant van de wereld werden gespeeld en niet in een studio nabij München. De Ecuadoriaanse supporters zongen af en toe mooi en hadden geluk dat de Zwitsers hun grote koebellen niet langs de douane kregen. Er waren ook hele grote schaduwvlakken op het veld.

Tijdens Frahon deed ik wat de meeste Fransen tijdens deze wedstrijd hoogstwaarschijnlijk ook hebben gedaan: opstaan en naar buiten lopen, naar de gedekte tafel. Dat deed ik na dertig tergend taaie minuten. Je hoeft Deschamps maar op zijn bek te kijken, om te zien hoe tergend en taai dat is, want dat smalle mondje van hem kan niets anders dan tergende, taaie saaie aanwijzingen geven, die alle neerkomen op het feit dat ze drie punten moeten pakken. Als kolonel van het vreemdelingenlegioen zou hij de troep op een vijftig kilometer mars door de woestijn hebben gestuurd, ook een bezigheid die in principe nergens op slaat en de citoyens van fifalefrance verder een rotzorg zal zijn. De enige die met iets meer aandacht de wedstrijd hebben gekeken zijn de snotjes die de dag erna met een foto van hun favoriete speler naar de kapper gaan, naar het plaatje wijzen en ‘komsa’ zeggen.

Dan Argbos. Daarvoor gingen we naar de bar. Er waren twee pensionados. Ik had zin in ijs, maar kon me bedwingen. Het ging allemaal eerlijk gezegd aan me voorbij. Het flesje bier was misschien net iets te lauw. Bos speelde als een gemiddelde degelijke Bundesligaclub en Arg heeft een rare coach. Messi drentelde bij de middellijn heen en weer en hun rechtsback kwam te vaak in beeld. Messi-Messi-Messi van een paar jaar geleden is nu een kunstwerk dat in de brandkast is opgesloten. Slechts een keer werd hij eruit gehaald: doelpunt van Messi-Messi-Messi-Messi-Messi. Toen werd hij weer veilig opgeborgen. Drie punten gehaald, belangrijke stap gezet naar de volgende ronde, bla.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in WK 2014 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s