Ik ook! Ik ook!

In de krant stond een opiniestuk. De kop was ‘Filmpje van De Graaf en Máxima’s billen laat zien dat we niet weten wat we zien.’ Dat moest ik lezen. De schrijver is Bart Smout. Je kunt duidelijk merken dat hij een echte schrijver is. Máxima’s billen worden in volgorde van opkomst beschreven als ‘het edele achterwerk,’ ‘de koninklijke derrière,’ ‘de kont van Máxima,’ ‘het fluweelzachte zitvlak,’ ‘de Argentijnse achterkant,’ en, afsluitend, een mooie lus leggend naar de kop van zijn stuk, ‘billen.’

Tussen de Argentijnse achterkant en billen is een zwabberend betoog geplaatst over dronen en dichten. De strekking is dat beelden niet altijd zijn te vertrouwen. Ik herinner me hier een luchtaanval op een gestrande tankwagen waar bewoners van dorpjes uit de buurt gratis benzine kwamen tappen. De Duitse generaal beoordeelde dat de lui in beeld terroristen waren en liet een bom op de tankwagen vallen. Het hielp bij zijn beslissing dat het tafereel zich in Afghanistan afspeelde. Misschien dat Smout dat ook bedoelde. Zijn dronen vliegen echter meer door winkelstraten.

Maar eerst dat dichten. Dat had de goede Smout niet moeten doen, de hulp van Martinus Nijhoff inroepen. Bij het stuk stond een portretfoto van Nijhoff afgebeeld. Hij lijkt op W.C.Fields. Het gedicht ‘awater’ heb ik ook proberen te lezen; wat een gedrocht. Maar ja, dichten is mysterieus en zo’n regel brengt het dan snel tot een gevleugeld bestaan in kruiswoordraadselland. Bij een scholier die aan literatuur doet blijft de zin natuurlijk eeuwig hangen. En eenmaal schrijver vangt hij pluisjes in het zonlicht achter het raam en schrijft: “Of De Graaf werkelijk het fluweelzachte zitvlak van Máxima betast is moeilijk vast te stellen.” Jongen toch. Schrijf gewoon “Of De Graaf werkelijk de koningin betast…”

Waarover zo meteen.

Nu is er een filmpje dat overal ter wereld wordt bekeken. De meeste mensen zullen niet aan dronen en dichten denken, noch een post-moderne gedachte ontvouwen die tot de gewenste milimeter ruimte tussen hand en jurk leidt. Wat er te zien is, is amusant, opmerkelijk en, gek genoeg, niet schandaleus of ongepast. Die man moet in principe met zijn fikken van andermans vrouw afblijven. Andermans vrouw is echter de koningin, daarmee publiek eigendom. Ze wordt al jaren door camera’s onheus betast en bepoteld, dus dat zo’n hand nu ineens over het deel van haar lichaam glijdt dat, laat mij ook eens, hoogheidsgebied is, stoort niemand. Eigenlijk is dat raar. Maar eigenlijk ook weer niet. Het joelende schimpende gepeupel heeft zich tot jolig swingend electoraat geemancipeerd. De Graaf wordt al sinds mensenheugnis niet meer in een hinderlaag gelokt en dood geknuppeld.

Nu staat de horizon van mijn fantasie plots in brand. Occulte openbaringen kieren door de krochten van mijn neuronisch labyrinth. Ik zie drie meisjes, hun voornamen beginnen met de hoofdletter A. A voor Aleph, A voor Amstelveen, A voor ArenA. Ook de namen van Goebbels kinderen begonnen met een A. Toen werd er nog niet gekloond. Het gebeurt nog steeds niet, maar in mijn fantasie wel. Uit drie DNA-strengen van Koningin Wilhelmina, jong, volwassen en oud zijn de kinderen A geboren. Te zamen zullen de drie gratiën ooit het Groot Nederlands Rijk regeren, het Rijk waar de zon nooit ondergaat. Nu al wordt daar het fundament voor gelegd.
De koning, ach hij is al vijfentwintig jaar gelukkig met Yvonne van Gennip getrouwd. Iedere dag na gedane zaken kleedt hij zich om, jeans en een trui van ‘Von, stapt in een Opel Manta, rijdt naar Zandvoort en ploft zielsgelukkig op de bank voor de TV. Even knuffelen, een hapje eten en vroeg naar bed. Het stel leeft gezond en heeft twee kinderen. Nee, Ik kan niet zeggen wie het zijn, maar met een beetje denken kom je er wel achter.
En Máxima, mooie gullachende representatieve Máxima? Zij is precies dat. Draagmoeder en Koningin met inmiddels wereldberoemde door dichters bezongen heupen. In sommige kringen ook wel, besmuikt, het Argentijnse ***** genoemd, wordt ze bij de Groot-Nederlandse onderhandelingen ingezet. Meestal zorgt ze voor het doorslaggevend argument. De geruchten over hoe verslavend haar onderhandelingen zijn bereiken natuurlijk ook het bureau van De Graaf. En die krijgt er klamme handen van.

Enfin.

Terug naar het voorval. Daar gaan we.

Beeld 1. Zij zegt er iets van. Hij heeft nog niet helemaal door wat ze bedoelt.

image

Beeld 2. Maar het wordt hem snel duidelijk. De man wordt krijtwit.

image

Beeld 3. Hij wendt zich af, hoogrood.

image

Beeld 4. Hij zoekt toenadering tot haar man, maar die kijkt langs hem heen.

image

Beeld 5. Hij probeert zijn houding te hervinden, kijkt in een andere richting….

image

Beeld 6. Er gebeuren twee dingen. Zij stampt met een onkoninklijke en onceremoniële hoge rug achter hem langs. Hij wordt weer roder.

image

Beeld 7. Hij kan een grote gaap niet onderdrukken, denkt er niet aan een hand voor zijn mond te houden. Zij draait zich om. Ze ziet er nog steeds niet ceremonieel en koninklijk uit.

image

Beeld 8. Hij probeert zijn houding te hervinden, lacht na de opluchtende gaap.

image

Zij wendt zich onmiddelijk weer af, van hem, loopt door en zwaait in het allerlaatst deel van het filmpje naar niemand in het bijzonder.

Smoutstuk.vk

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s