Het Grote Gevoel

Postmodernisme is niet modernisme. Zegt men. De vaste waarden van het modernisme werden met scepsis en ironie bejegend. De machtsstructuren die uit het modernisme waren ontwikkeld bleven intact. De postmoderne architect, denker, schrijver, politicus kon binnen dezelfde context zijn werk blijven doen. Cees Dam bouwde het lelijkste stadhuis ter wereld en -o, ironie- plakte er tegelijk het lelijkste operahuis aan vast. Joost Zwagerman schreef de belabberdste boeken ter wereld en mocht wijsheden verkondigen waar je tenen krom van trokken. Theodor Holmans “vent, branie, vijf bier op” schrijfsels werden als groot gedachtegoed binnengehaald. Pim Fortuyn kon zomaar minister-president worden. Bijna.

De context bleef dezelfde, maar de inhoud werd verzorgd door een steeds groter wordend legioen van kennikook-masturbanten. Inmiddels wemelt het op de televisie van de casting shows. Bij gemediaseerde optredens in de postmoderne paleizen, de multiplex koop- en vermaakcentra, lopen de mensen te hoop. Heel vreemd allemaal, deze jolige massahysterie. Ergens doet het me denken aan de je bent wat je eet-kreet. En met die gedachte beland ik bij de industriële varkens-, koeien- en kippenvleesproductie. Ik doel op het samendrommen van al die lui die een glimp van de televisiewereld willen opvangen.

Een groot postmodernistisch momentum in het voetbal vond plaats toen Ajax uit het stadion De Meer naar de Amsterdam Arena in het kantorenpark in de Bijlmer vertrok. Kennikook, moet je in het voetbal met resultaten bewijzen. Dat lukte niet. Daarom werd er enorm aan de context gewerkt: het Ajax-gevoel, de ware Ajacied, de Johan Cruijfftribune, de lange lijst van oud-spelers die het als trainer mochten proberen.

Ik woon al heel lang niet meer in Nederland, en kan daar volgens grote vriend P. gelukkig om zijn. De modernistische machtsposities, waarbinnen modernistische waarden als ‘autoriteit’ en ‘zekerheid’ gelden, zijn ingenomen door postmodernistische sceptici en commentatoren, die het aan ideeën ontbreekt om de doodeenvoudige reden dat ideeën en idealisme taboe zijn.

Alles is een spel, heet het in de postmoderne wereld. Nou, maak het u gemakkelijk en geniet van het gooi-en-smijtwerk in Amsterdam

Behalve dan, als je hoopt dat het met Ajax ooit nog iets wordt, dan is al dat geschamper pijnlijk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s