Thuis

“Een basilica is een eretitel voor een rooms-katholiek kerkgebouw met een uitzonderlijke betekenis. Dit kan zijn omdat de kerk een bijzondere historische betekenis heeft, omdat er een bijzonder reliek ligt, of omdat de kerk het centrum is van een bepaalde devotie of bedevaart. Deze eretitel wordt door de paus toegekend. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen verschillende basilieken. Zo zijn er een basilieken met de titel basilica maior en die met de titel basilica minor. Onder die laatste groep vallen ook de zogenaamde Patriarchale basilicae minores. Verreweg de meeste basilieken vallen onder de groep basilica minor, zo’n 1500 wereldwijd.”

In Nederland staan momenteel 22 basilieken, allen in de minor klasse. De mooiste staat misschien wel in Oudenbosch, de basiliek van de H.H. Agatha en Barbara.

Op het Vrijthof in Maastricht staat de de Sint Servaas basiliek, hier in het zuiden waarschijnlijk het meest bekend.

En een paar kilometer verderop in Meerssen staat er ook een, de basiliek van het Heilig Sacrament.

De kerk werd in 1938 verheven tot basiliek door paus Pius XI. Deze eretitel werd verleend vanwege haar faam als bedevaartsplaats. In 1222 vond in Meerssen het bloedwonder plaats, het is één van de oudst bekende sacramentswonderen die in de 13e eeuw plaatsvonden. Het is ons bewaard gebleven door de Monnik-schrijver Cesarius van Heisterbach. In zijn kronieken lezen wij oa.:“Toen eens omtrent Pinksteren een der monniken de Heilige Mis wilde gaan lezen, verzuimde hij water en wijn in de kelk te gieten. Toen hij gekomen was aan het einde van het Pater Noster, nam hij de palla weg van de kelk. Op dat moment bemerkte hij dat hij vergeten was de kelk te vullen. Hij schrok en werd bovenmate bedroefd. Biddend vroeg hij aan de Heer: “Wat moet ik doen?” Toen hoorde hij een stem die hem zei: “Je gebed is verhoord, ga door!” Op de gewone wijze ging hij verder. Hij brak de H. Hostie doormidden en liet daarvan een gedeelte in de kelk vallen.“ Caesarius schrijft verder: “En zie, Christus die de kracht en de wijsheid Gods is, en die aan het kruis uit zijn dode lichaam bloed en water deed vloeien tegen de natuurlijke loop der dingen in, bracht uit Zijn sacramenteel en onsterfelijk Lichaam tegen de gewone orde in bloed en water voort. Zoals uit doorgesneden aderen bloed gutst, zo stroomden uit dat stuk hostie voor de ogen van de priester op twee plaatsen verschillende soorten vloeistof. Hierna nuttigde de priester een gedeelte van de vloeistof. Vervolgens werd de kelk verzegeld.”

Dit wonderlijk verschijnsel was snel in de hele streek bekend. Van heinde en verre kwamen de pelgrims toegestroomd om dit wonder te aanschouwen. Het bescheiden Romaanse kerkje werd vervangen door een grote Gotische kerk. De wonderkelk werd op het altaar uitgestald en dit gaf aanleiding tot de nu nog altijd bestaande ‘Meerssener Ganck’, waarbij de pelgrims achter het altaar omlopen, aan de achterkant van het hoogaltaar de tabernakeldeur aanraken en voor het altaar staande of geknield het Onze Vader, het Weesgegroet en Eer aan de Vader bidden. Al naar gelang de grootte van de Ganck doet men deze ronde éénmaal, driemaal of zevenmaal.

Het wapen van de basiliek met linksonder het bloedwonder. De halfgesloten rood gele parasol en de bel in de standaard zijn de symbolen van een basiliek. Tijdens de mis staan deze links en rechts van het altaar opgesteld.

In 1465 geschiedde er nieuw wonder in Meerssen, het zogenaamde Brandwonder. Rond die periode had de streek veel te lijden van rondtrekkende en plunderende ‘soldeniers’. Tijdens een van de vele militaire acties werd de kerk in brand gestoken. Bij deze brand heeft toen het vermaarde brandwonder plaats gevonden. Het verhaal luidt: “Een jonge landbouwer, ploegend op zijn land in de buurt van Raar, zag vlammen uit de kerk slaan. Hij bedacht zich niet en rende ondanks het hevige vuur de kerk binnen. Een engel ging hem voor en opende de vlammenzee. Hij wist het H. Sacrament te bereiken en veilig buiten het gebouw te brengen, waar hij het aan de verschrikte priester kon overreiken. Toen hij op het veld terugkeerde was zijn akker omgeploegd.”

Het brandwonder, de boer overhandigt de priester het heilig sacrament.

Voetbal en religie, er is al vaak over geschreven en er zal ook steeds opnieuw dat verband gelegd worden.

Ik ken iemand die een groot bewonderaar van Bob Dylan is, zo heet zijn zoontje Dylan. Uiteraard heeft hij al zijn platen en bezoekt hij zijn idool zodra hij ook maar enigszins in de buurt komt optreden. Hij bestudeert zijn teksten regelmatig en is er dan ook vast van overtuigd dat Bob Dylan voor de Nobelprijs literatuur in aanmerking moet komen. Iedere vrijdagavond heeft hij een speciale Dylan avond, samen met zijn vrouw draait hij dan onder het genot van een joint zijn platen. Ongetwijfeld dat hij daarna geweldige sex heeft. Ik vind hem een zeer religieus man.

Deze zomer hebben de voetbalfans massaal hun hoogmis beleefd. In diverse steden werden schermen opgehangen om de fans de kans te geven en masse naar het voetbal te kijken. Ook Meerssen had zijn scherm, het hing tussen twee kranen voor de Basiliek. Meerssen is de woonplaats van onze bondscoach, na afloop van het WK door het Nederlandse publiek uitbundig toegejuicht. Hij ontving een onderscheiding van de koningin en samen met zijn leerlingen had hij zijn eigen processie waar tienduizenden voetbalfans op afkwamen.

Zo ook in Meerssen. In zijn eigen woonplaats werd onze bondscoach nogmaals gehuldigd en weer stroomde de markt vol. Ditmaal om Bertje in levende lijve te mogen aanschouwen. Maar hier voelde het niet goed. De reclameborden die langs de markt stonden opgesteld, de vele door Heineken uitgedeelde oranje t-shirts met Bertje! opdruk.  Zijn stamkroeg, die tijdens het WK diverse cameraploegen over de vloer kreeg, was onherkenbaar verbouwd. Het voelt niet goed.

Onder de rook van Maastricht heeft Meerssen zich in redelijke anonimiteit weten te ontwikkelen. Vanuit de klokkentoren van de kerk heeft men een adembenemend uitzicht over het Geuldal met de ruïne van het Kasteel van Valkenburg hoog boven alles uittorenend. Men leefde van de landbouw en vaak zag men hun akkers verwoest en hun bezittingen geplunderd. Met een machtige burcht als die van Valkenburg in de buurt was er altijd wel een oorlogje dat gevoerd moest worden, en dus ook loerde het gevaar van rondtrekkende en plunderende soldeniers. Maar de Meerssenaar ploeterde voort. In 1672 werd het Kasteel van Valkenburg definitief verwoest door Willem Ⅲ en keerde voor even de rust terug. Maar korte tijd later werd de streek geteisterd door de Bokkenrijders. Tussen 1730 en 1775 werden ongeveer 600 bokkenrijders terechtgesteld, hun bekentenissen vaak onder zware folteringen afgelegd. Op een steenworp van Meerssen heeft nog een galg gestaan waar menig bokkenrijder aan zijn einde is gekomen.

Ergens hoop je dat Bert na zijn toernooi in Zuid Afrika en na al dat gedoe in Den Haag en Amsterdam de volgende ochtend in Meerssen bij de plaatselijke bakker een half witje bestelt. In de vitrine liggen geen oranje tompoucen, geen oranje vlaai en vooral geen oranje slingers in de zaak. Aan de deur hangt een aankondiging van het plaatselijke kaarttoernooi dat over een paar dagen in café de Keizer plaatsvindt. De stamkroeg van Bert, en de bakker vraagt of meneer van Marwijk daar ook aan deelneemt. En onze bondscoach antwoordt dat hij zich daar al twee maanden geleden voor heeft ingeschreven, hij zou het niet willen missen. In de middag gaat hij even langs in zijn stamkroeg, onder het genot van een kop koffie met vrienden wat bijpraten. Misschien nog even een kaartje leggen en dan vroeg naar huis, het is de afgelopen tijd nogal hectisch geweest. In de kroeg geen mega-scherm waar men met z’n allen het WK op gevolgd heeft, wel een oud zwart-wit toestel, zo’n tv die een aanloopperiode nodig heeft alvorens het een onzeker beeld de wereld in straalt. Regelmatig slaat het beeld over alsof er een bladzijde wordt omgeslagen, maar dan naar boven. Afrika ligt tenslotte ver weg. Soms blijft het beeld doorlopen en moet het met een ferme tik tot de orde geroepen worden. Een radio zorgt voor de muziek, de lokale piraat draait Sjef Diederen. Aan de muur foto’s met een hoog koninklijk gehalte, de prinsen van de plaatselijke carnavalsvereniging en de koningen van de schutterij. Sv Meerssen heeft zijn competitieprogramma in het café opgehangen, daarnaast oude elftalfoto’s. Op een daarvan herkennen wij de huidige bondscoach, het eerste elftal van Meerssen was zijn eerste klus als trainer, toen nog zonder Cookie Voorn.

Van Marwijk schudt links en rechts wat handen, ontvangt wat complimentjes en beantwoordt wat vragen. Daarna neemt hij plaats aan zijn stamtafel en wordt hem de koffie voorgezet. Sjef Willems is ook aangeschoven, de plaatselijke tapijtboer had met van Marwijk afgesproken dat hij een oranje tapijt op de markt zou leggen als oranje de finale zou halen. Hij laat hem de foto’s zien want het tapijt moest vanwege de weekmarkt verwijderd worden. De coach glimlacht en complimenteert Sjef met het vakwerk. Hij ziet dat ze met vier man aan tafel zitten en wenkt de barkeeper voor een dek kaarten. Het WK is alweer ver weg als Bert van Marwijk de kaarten schudt.


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Thuis

  1. marcel zegt:

    Fraai.
    Ik kan die stamkroeg hier gewoon ruiken!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s