Daniël wereldkampioen

Twee en dertig jaar geleden waren mijn ouders naar een feestje in Brabant. Ik was thuis gebleven en heb zodoende de finale helemaal alleen gekeken. (Waar was jij 32 jaar geleden Rinus?) Ik weet nog dat ik hoopte dat ze niet te vroeg thuis zouden komen, mijn vader houdt niet van voetbal en de kans was groot geweest dat er dan een of andere vage Duitse serie voor in de plaats zou komen. Maar ze kwamen pas na afloop van de finale thuis, ze hadden een ongeluk gehad met een bromfietser die zonder uitkijken de straat overstak. Ongetwijfeld wilde hij op tijd zijn voor de finale. Dit verhaal is door de jaren heen regelmatig voorbij gekomen, vooral bij wereld en europese kampioenschappen. Over twee en dertig jaar zal Daniël, mijn oudste van 12, zich ook herinneren waar hij was toen hij de finale van 2010 keek.

De eerste wedstrijd tegen Denemarken heeft hij op school gezien. Getooid met oranje pruik en oranje shirt is hij naar school gegaan. Voor het shirt is zijn moeder speciaal met hem naar de winkel van Nol Hendriks gereden; het moest een oranje shirt met KNVB logo zijn en het moest van Nike zijn. Na school vertelde hij enthousiast over Wesley Sneijder en de andere oranje helden. Hij vroeg of wij nu de finale speelden. Ik legde hem uit dat wij eerst nog twee wedstrijden moesten spelen om naar de volgende ronde te komen.

De tweede wedstrijd zag hij in een bungalowpark in Vaals. Samen met wat leeftijdgenoten heeft hij de wedstrijd bekeken. De oranje pruik en shirt hadden inmiddels gezelschap gekregen van een oranje megafoon en een vuvuzela. Thuis was de collectie op zijn initiatief inmiddels uitgebreid met een oranje dienblad van Blokker, Miranda is op de dag van de finale jarig dus daar kunnen mooi de hapjes op, een Jabulani bal die wij na diverse telefoontjes nog in Heerlen hebben kunnen kopen, een M&M bal waar wij drie jumbo zakken met M&M’s voor hebben leeggegeten, en hij was helemaal in de GoGo’s. De meester had een zilveren GoGo en die wilde hij ook wel hebben. Maar helaas is er geen C1000 bij ons in de buurt dus de kans om die te krijgen was vrij klein. Even leek het erop dat hij tevreden zou zijn met de juichbandjes, hij heeft zelfs met zijn broertje voor de supermarkt staan te bedelen maar de bandjes wonnen het uiteindelijk niet van de GoGo’s, vooral niet toen de gouden GoGo te verkrijgen was. Moeke werd ingeschakeld. Er lag een C1000 in een naburig dorp en via via zou zij, in zijn redenatie, beslist wat vrouwen kennen die daar boodschappen deden. En het lukte hem ook nog, via moeke groeide zijn leger GoGo’s gestaag. Nu moest hij die gouden hebben maar daar was voor minstens €50,- aan boodschappen voor nodig. Moeke bracht wederom uitkomst, als mama met de auto meeging dan wilde moeke wel een voorraad levensmiddelen inslaan, vijf pakken koffie, zeven pakken waspoeder, van dat werk. Gelukkig kon mama moeke ervan overtuigen dat ze de boodschappen ook samen konden doen, samen zouden ze makkelijk aan het bedrag komen. De gouden GoGo staat nu op zijn Legokast uitgestald, tussen de Jabulani en de M&M bal. Onder de oranje M&M bal heeft hij een klein papiertje geplakt; MN BAL. Onder de andere bal lezen wij WK BAL 2010. Hij is ervan overtuigd dat dit collector’s items worden.

De derde wedstrijd was tegen Kameroen, deze werd weer thuis voor de buis bekeken, samen met het hele gezin op de bank. Het Blokker dienblad werd gevuld met chips, M&M’s en Bolletje zoute Pepsels. De woonkamer was ondertussen gesierd met een drietal vlaggenlijnen, de beesies hadden hun intrede gemaakt en twee grote beesies lagen over de leuning van de bank, naast een oranje leeuwtje. Deze keer had hij de pruik afgelaten, het was dan ook wel erg warm. Wel had hij een enorme oranje bril op, en zijn oranje shirt. De wedstrijd was oervervelend dus er was voor hem alle gelegenheid om vragen te stellen. Was Messi echt de beste voetballer? Wanneer sta je buitenspel, is dat geen penaltie vroeg hij toen er drie corners achter elkaar genomen werden. Duitsland wordt beslist wereldkampioen want die hadden vier maal gescoord de vorige keer. Het werd mij een beetje te veel van het goede en ik heb toen de tv maar uitgezet en hem gevraagd of hij niet ook het commentaar bij de wedstrijd wilde leveren. Beetje beduusd is hij toen wat rustiger geworden. Toen Nederland scoorde is hij met zijn vuvuzela en megafoon naar buiten gelopen om daar zijn feestje te vieren. Nederland was nu door naar de volgende ronde en hij vroeg of ze nu de finale zouden spelen. Ik legde hem uit dat ze nu drie keer op rij moesten winnen dan zouden ze in de finale staan. Maar ze moesten beslist tegen Brazilië en dat waren de beste voetballers van de wereld. Speelt Messi daar dan ook? Nee, Messi speelt bij Argentinië en hij is de aller- allerbeste.

Nederland – Slowakije wordt om vier uur in de middag gespeeld. Het is tropisch warm en Daniël gaat meteen na school met zijn broertje naar de speeltuin, daar is een zwembad. Als hij thuiskomt is hij helemaal bezweet, ze hebben op het voetbalveldje gevoetbald en hij heeft op doel gestaan. Hij wil nu dat ik hem keepen ga leren. Toen ik zo oud was als hem keepte ik bij de jeugd van Palemig. Op een dag stond er bij de training achter het doel een nieuwe te kijken. De trainer vertelde dat dat Johny was en dat hij bij ons wilde komen keepen. Ik zei tegen de trainer dat hij dan maar moest laten zien wat hij kon. John Houwen is nooit meer onder de lat vandaan gegaan. Hij was de beste keepers waar ik ooit mee heb gevoetbald, type Waterreus. Ook buiten het voetbal kon ik goed met hem opschieten, zo heb ik ooit een Golf van hem gekocht. Met dat Golfje ben ik nog naar Nederland – Spanje in de kuip gereden. Het was de wedstrijd waarin Nederland met 2-1 van Spanje won en zich daarmee zo goed als zeker geplaatst had voor EK in Frankrijk in 1984. Houtman miste in de slotminuten nog een dot van een kans en Peter grapte dat dit Nederland de das om zou doen. Spanje hoefde nu slechts met 11 doelpunten verschil van Malta te winnen…  Vandaag las ik in de krant dat John Houwen op 49 jarige leeftijd is overleden, hij laat vijf kinderen achter.

Samen met Daniël trap ik achterom een balletje. Hij heeft zijn keepershandschoenen aan en vraagt mij hoe hij de bal het beste kan vangen. Ik zeg hem dat hij moet zorgen dat het lichaam achter de bal staat en dat hij de bal het beste zo kan vastpakken dat hij hem stevig vastheeft. Hij wilt leren duiken en haalt de kussens van de tuinstoelen. Hij test ze een paar keer door erop te vallen en vraagt vervolgens aan mij de bal zo te schoppen dat hij kan duiken. De eerste bal belandt in de plantenbak en ik besluit de ballen aan te gooien. Maar Daniël durft niet echt te duiken en gaat eerst op zijn knieën om vervolgens veel te laat naar de bal te vallen. Dit wil dus ook niet echt lukken en hij begint te vertellen dat keepers ook naar de bal duiken als een speler met de bal op hem afkomt. Even lijkt hij te vragen of wij dat kunnen oefenen maar de stenen zijn wel erg hard.

Het gaat niet goed thuis met Daniël. Hij is autist en zijn gedrag trekt een zware wissel op de rest van het gezin. Vooral zijn broertje heeft vaak van zijn gedrag te lijden. Wij hebben dan ook besloten om Daniël te laten opnemen, hij is dan de hele week van huis en de weekenden worden langzaam opgebouwd. Het gezin moet tot rust komen en de verhoudingen genormaliseerd. Daniël weet dat hij opgenomen zal worden, of zoals wij zeggen ‘naar de groep moet’ en hij begrijpt het zelf ook wel. Hij weet alleen niet dat hij al daar is als Nederland eventueel de halve finale gaat halen.

Voordat Nederland tegen Brazilië speelt heb ik met mijn vrouw een gesprek op de groep. Alles wordt doorgenomen over de opname en ik wil weten hoe dat gaat als Nederland door zou gaan naar de halve finale, mag Daniël dan kijken of moet hij op tijd naar bed omdat volgende dag gewoon school is? Natuurlijk mag hij de halve finale kijken, vanuit de groep is dat verzoek ook al naar voren gekomen. Over een eventuele finale hebben wij het niet, waarom ook? Ik ben er vast van overtuigd dat Nederland het niet redt tegen de Brazilianen en anders is het niet meer dan logisch dat hij ook de finale op de groep kan kijken.

Voor de wedstrijd tegen Brazilië haalt Daniël de friteuse tevoorschijn. Op zijn verzoek heeft mama diverse snacks gekocht en die gaat hij nu klaarmaken. De oranje schaal van Blokker wordt gevuld met frikadellen, bitterballen en nog wat vage dingen. Iedere snack heeft zijn eigen vak, op het speelveld ligt de mayonaise en curry. Er wordt coca cola geschonken en Daniël blaast nog eens op zijn originele coca cola vuvuzela die veel harder gaat omdat dat een echte is. Op het raam zit nu een ‘wat is het stil aan de overkant’ sticker. Aan zijn voeten de oranje bal van de bakker, de bijbehorende tompoucen staan nog in de ijskast. Uiteraard heeft hij zijn oranje shirt aan. Na de wedstrijd is Maarten Stekelenburg de beste keeper van de wereld en gaan wij achterom weer oefenen.

Twee dagen later brengen wij Daniël naar de groep. Hij heeft zijn shirt meegenomen en een vuvuzela, die van coca-cola. Geen pruik, geen bril en geen megafoon. Hij mag toeteren als Nederland scoort, niet te hard en niet te lang. Zonder Daniël kijken wij thuis naar de halve finale, de Blokker schaal weer gevuld met hapjes. Ik eet er te veel van, met Daniël was mij dit niet overkomen.

Woensdagmiddag is hij weer even thuis, mijn vrouw heeft hem opgehaald. Hij gaat iedere woensdagmiddag met wat leeftijdgenoten voetballen en hoewel hij nu op de groep zit mag hij dit blijven doen. In het half uur dat hij thuis is heeft hij alleen maar over het voetbal en over de finale. Of hij die thuis mag kijken? Wij kunnen daar dan nog geen antwoord op geven. Officieel moet hij om acht uur op zondagavond weer op de groep zijn, maar omdat hij dat weekend ook nog gaat logeren en omdat mama zondag jarig is weten wij nog niet hoe dat met de finale gaat. De volgende dag zouden wij een gesprek hebben en dan wordt daarover een beslissing genomen. Daniël is daar dan ook bij aanwezig.

Op donderdagmiddag zitten wij met vier man rond de tafel, twee vrouwen van de groep en ik samen met mijn vrouw. Er wordt over het behandelplan gesproken, over onze verwachtingen en over wat zij kunnen bieden, maar de finale blijft onbesproken. Dan komt het moment dat Daniël bij het gesprek wordt gehaald. Daniël had al zijn eigen agenda, sinds de halve finale had hij zichzelf al voorgenomen dat hij thuis de finale zou kijken en op het moment dat hij daar naar binnen stapte was hij bang dat het niet door zou gaan. Daniël klapt compleet dicht en gaat met de rug naar ons toe zitten, ik zie dat hij vergeefs tegen de tranen vecht. Hoe meer tranen er komen hoe opstandiger hij wordt. Hij heeft een grote mond tegen de leiding en staat vol met de hakken in het zand. Het wordt van kwaad tot erger en hij staat op en loopt weg. De finale ligt nog op tafel. Drie personen waren er voor dat Daniël thuis kon kijken de vierde had nog bedenkingen. Maar wij hadden nooit de kans gekregen om dit rustig met hem te bepraten. Daniël is autist en als hij veel prikkels binnen krijgt in een in zijn ogen vijandige omgeving klapt hij dicht en is die muur niet meer te slechten. Je kunt geen ijzer met je handen breken, te snel, te veel, te vreemd.

Wij vinden Daniël terug bij onze auto, helemaal over de toeren en hij weigert nog terug te gaan naar de groep. Hij wil daar nooit meer naar toe. Ik begrijp dat hij nu niet meer aanspreekbaar is en dat hij al helemaal niet zal luisteren. Ik loop terug naar de groep terwijl Miranda Daniël probeert te kalmeren. Op de groep vraag ik hulp om Daniël weer terug op de groep te krijgen. Er worden diverse mensen opgetrommeld en met zeven man komen ze hem halen. Daniël heeft zich ondertussen in de wagen verschanst. Ik slaag erin om een deur te openen en een man van de groep, type sportschool, gaat naast Daniël zitten om hem zo uit de wagen te werken. Daniël krijst en schopt wild om zich heen maar toch slagen wij erin om hem uit de wagen te krijgen. Als een arrestant wordt hij door zeven man afgevoerd. Hij krijst, schreeuwt, schopt en bijt. Miranda loopt met hem mee. Ik kan het niet meer aanzien en blijf bij de auto achter. De hele weg hoor ik Daniël schreeuwen en ik hoor hem nog tegen de deur trappen. Ik sta naast de auto te janken, dit was zo onnodig, dit hoefde niet te gebeuren.

Inmiddels is Daniël op logeerweekend, hij was gisteren een half uurtje thuis. Wij hebben het maar niet over het voetballen gehad. Miranda zegt dat het lijkt dat hij er zich bij heeft neergelegd dat hij de finale op de groep moet kijken. Alleen moet hij als ze gewonnen hebben stil zijn omdat de kleintjes slapen. Maar hij heeft zich voorgenomen dat hij zich er daar niets van zal aantrekken, als Nederland wereldkampioen wordt dan zal hij toeterend en juichend door de gangen rennen. In zijn oranje shirt. Van mij mag hij.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in WK 2010. Bookmark de permalink .

2 reacties op Daniël wereldkampioen

  1. kans gemist door Peter Boeve; vlak voor tijd, geloof ik; na het laatste fluitsignaal zonk hij op de knieën en hief in triomf de armen, schuifelde zelfs een metertje of zo in de richting van onze staantribune.

    http://rdfc.com.ne.kr/int/ned-intres-1980.html#1984

    Wie won dat ek? Spanje?

    Like

  2. Lezen de mensen van de groep dit, vraagt oom. Ik meen dat er bij die bespreking een enorme tactische fout is gemaakt door niet meteen over die finale te spreken. Misschien is het in niets toegeven aan nukken de politiek bij de groep, maar laten we wel wezen, deze dagen spreekt iedereen over de finale.

    Ik moesr bij het lezen heel erg aan het boek ciske de rat denken.

    Hulpberleners.. De situatie bij de auto is luguber; die mijnheer die naast hem gaat zitten op de achterbank een garant voor latere traumata. Ik dacht aan dwangbuizen en gekkenhuizen in de negentiende eeuw, waar electrische schokken en ijswaterbaden tot de behandelmethodes hoorden.

    Lezen de mensen van de groep dit. Wat een naargeestige naam is dat, de groep. Ja, oom is zelf geloof ik ook een beetje maatschappelijk autist, en krijgt de kriebels als hij leest dat een kind door zeven man afgevoerd wordt. Het klinkt naar lijfstraf en tranquilizers. En het klinkt ernaar dat ze het daar ook niet goed weten, en er moedeloos en radeloos van worden.

    Sjef, je kunt deze reactie wissen. Ik geef hem hier en niet aan de telefoon, omdat je misschien een reden hebt hier zo openhartig te zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s