Winst met Voorbedachte Rade

Gottogottogot, ik hoor van mijn broer, voor de lezers onder U ookwel Sjef, dat Hugo Borst een persoonlijke oorlog voert met Wesley Sneijder. Gadver. Die Borst is sinds jaar en dag wel het onappetijtelijkste element van al diegenen in Nederland, die sportjournalistisch de binnenkant van Uw TV-toestel vol mogen niezen met hun gekwazzel. Hoe Wesley Sneyder de druipende Borstfluim van zijn revers poetst is zijn zorg. Ik moet even een paar vriendinnen en vrienden gerust stellen, die geloven wat de omroepers in hun oren toeteren. Ik heb de wedstrijd in Parijs gezien, bij Harold de grote vuvuzelafan ( in zijn droom hoeft er nog niet eens gevoetbald te worden; het volstaat om vanaf de middenstip de blazende massa’s te dirigeren ). Zijn laptop ontving de Franse televisie. Lieve mensen, dat is geen genoegen om naar twee heren van middelbare leeftijd te moeten luisteren, die,  ieder met een poedel op de arm, niet weten hoe snel ze de ander in de rede moeten vallen.

Wattikwildezeggen: Ik heb Nederland nog nooit zo bekeken zien voetballen. Ik herinner aan Nederland-Rusland. Hiddink, de veel betere klaverjasser troefde van Basten af, die veel van playstations wist, maar niet hoe je een troef achter de hand hield. Gevolg, Hiddink blufte met zijn alweer in de vergetelheid verzonken linksback Kuyt naar onze achterlijn, en isoleerde zo de linksbuiten van Nederland. Van Marwijk en de Boer, tegen die twee zou ik niet willen kaarten. Ze spelen de slechtse kaarten. De Boer moppert, van Marwijk zucht. Niemand ziet dat ze bluffen.

Waarmeejikmaarwilzeggen: het Nederlands elftal speelt zo godvergeten bekeken, dat zelfs de tegenstander gelooft dat ze niet beter kunnen. Het eerste schot op doel na exact 45 minuten: dat is humor, dat begrijp je of niet. Dit elftal oefent het controleren van zichzelf in de eerste helft, en heeft dan aan één versnelling genoeg om een verdediging open te rijten en te doelpunten. Dat was tegen Denemarken zo, en nu weer. Dit gaat nog heel leuk worden. Ondertussen mogen we genieten van Uruguay en Maradona. Een van de twee zal Nederland in de finale tegenkomen. Of het een ander teken is dat zowel Argentijnse en Nederlandse technische staf dezelfde pakken dragen, kan ik vanuit mijn commentaarpositie niet beoordelen. Het zou kunnen dat onze kroonprinses daar meer van weet.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in WK 2010. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s