Korte Samenvatting van het Voorafgaande

In Berlijn had ik er plots genoeg van. De wedstrijd Spanje-Zwitserland was ongetwijfeld heel boeiend. Halverwege de tweede helft ging het ding uit. Of het door het feest kwam in de aan mijn tweede hof aangrenzende hof, kan ik niet zeggen. Ineens was de binnenplaats gevuld met een grote basdreun die maar bleef aanzwellen. Ik hoorde een accordion, en zeemansliederen uit de Hamburger Havenbuurt. Toen wist ik dat er werd gevierd in het tehuis voor gepensioneerde zeevaarders in de Tellstraat bij mij om de hoek. Zwitsers lopen hier niet door de straat, daarvoor is die niet gesoigneerd genoeg.

Maar waar ik wel met genoegen naar keek was de wedstrijd van de Chilenen. Ik dacht, kom, neemt eens iets exotisch. En waren de Chilenen niet tweede geworden in hun groep? En hadden ze niet een levensgevaarlijke spits? Die hadden ze, net zoals Honduras, en ze heetten allebei Suazo; ze waren beiden afwezig. Ik denk zo vanwege familieverplichtingen.

Nu moet ik het weer over honden hebben. Honden en een voetbal, of een hond en een voetbal. Ken je dat? Wordt een partijtje gespeeld op strand of in park, of nee er is al zes uur gebald en aan het eind is iedereen balorig en mogen de honden ook meedoen. De bal wordt getrapt, een middelgrote asbakkeras rent erachter aan, komt bij de bal, remt af, zijn achterpoten rennen nog een stuk door, iemand probeert zijn voet tegen de bal te krijgen; maar die stuitert op, de hond springt met vier poten tegelijk op, de bal landt op de neus van het dier, die snapt ernaar, de bal stuitert verder, krijgt een trap en een andere hond schiet er op los. Het is onmogelijk om dan nog te voetballen. Nu, zo speelden de Chilenen. En er was volop zon!

Gezien? Daar aan de overkant, de Chileense supporters in het rood dat in het scherpe zonlicht heel erg rose werkte, en daartussen de gele onbemande kuipjes van al die bureaumedewerkers die te lamlendig waren om naar de wedstrijd te komen? Geel? Rose? Dat is toch helemaal beschuit met muisjes? Dat was  het tweede omen dat Nederland wereldkampioen wordt. Zekerteweten

Duitsland wordt het in ieder geval niet. Niet zo. De eerste dertig minuten zag ik nog bij Barbara in Wuppertal. In de regionale trein naar Keulen werd de pauzestand doorgegeven. Nul- Eins voor Servië. Tja. Nicht mit gerechnet, nah?

Het einde van de wedstrijd zag ik in de onderrailse gewelven van het station tussen bratwurstovens, pizza hut en taco bell. Ik liep van een grootscherm met allemaal hoofden ervoor naar de her en der opgestelde televisies, waar de groepen reizigers waren samengedromd. Het was inderdaad nogal stil. Ik heb er geen leedvermaak om. Ik vind wel dat het Löw zijn eigen stomme schuld is. Nu moet hij Cacau inzetten. En die klaart het karwei tegen Ghana.

Ik ben in Parijs inmiddels, waar het luid was in de gangen van de metro. Ik zag Algerijnse vlaggen. Heb ik iets gemist?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in WK 2010. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s